Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Ευελπιστεί σε πολιτική συμφωνία για την νέα ΚΑΠ στις 26 Ιουνίου η Commission

Ευελπιστεί σε πολιτική συμφωνία για την νέα ΚΑΠ στις 26 Ιουνίου η Commission

Την Τετάρτη 26 Ιουνίου θέτει - κατ΄ αρχήν, καθώς η ημερομηνία χρήζει επιβεβαίωσης - η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως χρονικό όριο για την επίτευξη πολιτικής συμφωνίας για την μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μεταξύ του Ευρωκοινοβουλίου και του Συμβουλίου των υπουργών Γεωργίας της Ε.Ε.
Αναλυτικότερα, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, κατά την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ευελπιστεί πως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα καταλήξουν σε πολιτική συμφωνία σχετικά με τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Πρόκειται για μια πολιτική συμφωνία που σηματοδοτεί το τέλος των πολιτικών διαπραγματεύσεων, καθώς η επίσημη έγκριση ως συμφωνία σε 1η ανάγνωση θα έλθει αργότερα, όταν τα σχετικά νομοθετικά κείμενα θα έχουν μεταφραστεί σε όλες τις γλώσσες, κλπ, και θα εγκριθούν τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, γεγονός που θα σηματοδοτήσει την πρώτη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης.
 
Σύμφωνα με τον Επίτροπο Γεωργίας κ. Dacian Cioloş τα κύρια στοιχεία της μεταρρύθμισης είναι να προχωρήσουμε προς μια «δίκαιη και πράσινη» ΚΠΠ, όπως πρότεινε τον Οκτώβριο του 2011 (δείτε σχετικά: IP/11/1181 , MEMO/11/685 ). Το 2011, ο Επίτροπος υπογράμμισε 10 κύριους στόχους της μεταρρύθμισης – εκ των οποίων και οι 10 είναι πιθανό να είναι μέρος της τελικής συμφωνίας.
 
Όπως τονίζεται, μία από σημαντικότερες αλλαγές θα είναι το «πρασίνισμα», σύμφωνα με το οποίο το 30% των άμεσων ενισχύσεων θα πρέπει να συνδέεται με ορισμένες βιώσιμες γεωργικές πρακτικές. Με άλλα λόγια, η ΚΑΠ θα πρέπει να πληρώνει τους αγρότες για την παροχή δημόσιων περιβαλλοντικών αγαθών.

Υπάρχουν πολλά διαφορετικά στοιχεία για να επιτευχθεί μια "δικαιότερη" ΚΑΠ. Το βασικό σημείο είναι να αντιμετωπιστεί το ζήτημα του «ποιος παίρνει τι», το οποίο αφορά τις άμεσες ενισχύσεις. Για το εν λόγω θέμα της μεταρρύθμισης αναμένεται να συμφωνηθεί μία δικαιότερη κατανομή των κονδυλίων για τις άμεσες ενισχύσεις μεταξύ των κρατών μελών («εξωτερική σύγκλιση»), έτσι ώστε η μέση ενίσχυση σε κάθε κράτος μέλος να είναι τουλάχιστον στο 75% του κοινοτικού μέσου όρου. (Επί του παρόντος, ο μέσος όρος των ενισχύσεων κυμαίνεται από 40% του μέσου όρου της ΕΕ σε περισσότερο από 250%). Ακολούθως, υπάρχει το ζήτημα της δικαιότερης κατανομής των πόρων στα ίδια τα κράτη μέλη - ιδίως στην ΕΕ-15, όπου οι χορηγήσεις συνήθως βασίζονται σε ιστορικές αναφορές δικαιωμάτων που αναφέρονται στο χρονικό διάστημα 2000 -2002, το οποίο κινείται προς την κατεύθυνση μιας ενίσχυσης ανά εκτάριο. Σε αυτό το ευαίσθητο ζήτημα της «εσωτερικής σύγκλισης», οι συνομιλίες επικεντρώνονται σε διάφορα κριτήρια για την αναδιανομή. Άλλες πτυχές αυτής της συζήτησης περιλαμβάνουν κινήσεις για να μειωθούν οι ενισχύσεις στις μεγαλύτερες γεωργικές εκμεταλλεύσεις («οροφή και προοδευτική μείωση»), απλούστερο σύστημα για τις μικρότερες γεωργικές εκμεταλλεύσεις («καθεστώς μικροκαλλιεργητών») και ένα υψηλότερο ποσοστό ενίσχυσης για τους νέους αγρότες προκειμένου να υποστηριχθεί η ανανέωσης των γενεών.

Σχετικά με τα μέτρα στήριξης της αγοράς, είναι πιθανό να υπάρξει συμφωνία για το τέλος του καθεστώτος ποσοστώσεων ζάχαρης. Μια άλλη σημαντική αλλαγή είναι να παραχθεί μια σαφέστερη νομική βάση για ένα γενικό μέσο αντιμετώπισης κρίσεων στην αγορά το οποίο θα μπορεί να ανταποκρίνεται σε απρόβλεπτες καταστάσεις (π.χ. όπως η νέα κρίση των λαχανικών το 2011 λόγω του e-coli).

Για το πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης – δηλαδή τον 2ο πυλώνα της ΚΑΠ - οι νέοι κανόνες θα βασιστούν στην επιτυχία των τελευταίων ετών με παροχή επιπλέον ευελιξίας στα κράτη μέλη. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν: νέους - πιο αντικειμενικούς - ορισμούς για τις περιοχές με φυσικούς περιορισμούς, νέα Ευρωπαϊκή Σύμπραξη Καινοτομίας η οποία θα έχει ως στόχο να φέρει τους αγρότες και τους ερευνητές πιο κοντά έτσι ώστε να επιταχυνθεί η μεταφορά τεχνολογίας από το εργαστήριο στο χωράφι, ενθάρρυνση της συνεργασίας των αγροτών με τις οργανώσεις παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις, τη δημιουργία τοπικών αλυσίδων εφοδιασμού, τα μέσα για τη διασφάλιση από τους κινδύνουν, και άλλα εργαλεία.
ΠΗΓΗ : ΠΑΣΕΓΕΣ